Onlangs stond ik in de keuken een pak drinkyoghurt dicht te draaien. Natuurlijk bleef die irritante ‘milieuvriendelijke’ dop weer eens precies de verkeerde kant op steken en kreeg ik deze weer niet dicht.
Niet irritant genoeg om écht boos van te worden, maar wél precies zo’n moment waarop je je afvraagt waarom bepaalde dingen in het leven onnodig ingewikkeld moeten zijn.
En toen moest ik ineens denken aan het STOM-lijstje uit Linda’s Zomerweek. Tjitske Reidinga die feilloos verwoordt wat iedereen denkt, maar niemand hardop durft te zeggen.
Dus hierbij: mijn eigen STOM-lijstje. Met liefde samengesteld, en met net zo veel frustratie opgeschreven.
- Visite die in een kring zit op een verjaardag. Het voelt altijd alsof je op sollicitatiegesprek bent, maar dan met taart.
- Zelfscankassa’s. Lees vooral mijn eerdere blog, dan snap je precies waarom…
- Die piepkleine toetsen op een iPhone. Altijd verschijnt er een ‘c’ op de plek waar een spatie had moeten staan.
- Berichten van de pakketbezorger. "We komen tussen 08:00 en 18:00 uur." Blijf je de hele dag thuis, komen ze aan het eind van de middag. Ga je even snel de hond uitlaten, staan ze natuurlijk precies op dat moment voor de deur.
- Doppen die vastzitten aan flessen en pakken. Handig bedoeld, maar zitten altijd in de weg. En terug erop draaien? Succes!
- Conservenbliklipjes die afbreken. En dan kun je dus weer die blikopener gaan zoeken die natuurlijk nooit ligt waar je hem hebt neergelegd.
- Toiletpapier dat altijd op is op het moment dat jij moet. Een klassiek gevalletje: “wie na mij komt, die redt zich wel.”
- Altijd trek hebben in iets lekkers dat ongezond is. En nooit in broccoli. Nooit.
- Mensen die de poep van hun hond niet opruimen. Geen uitleg nodig.
- Mijn linkeroog dat altijd gaat tranen op de fiets. Altijd links. Altijd.
- Bakfietsen. En vooral wanneer er ook nog een zwabberend kind naast rijdt dat eigenlijk nog helemaal niet kan fietsen. Zetten ze die bakken vervolgens ook nog op de stoep voor de school, zodat er niemand meer langs kan.
- Oudere mensen die op de drukste momenten boodschappen gaan doen in de supermarkt. En dan midden in het gangpad bijkletsen over hun kwalen en de doorgang blokkeren met rollators. Gewoon lekker thuis bij de thee doen, toch?
- Dat de lettertjes op verpakkingen in de supermarkt steeds kleiner worden. Alsof elke fabrikant een weddenschap heeft lopen: “Hoeveel klanten kunnen we deze week aan een leesbril van +12 helpen?”
- Een eetrijpe avocado eigenlijk altijd ‘te rijp’ is en meteen de prullenbak in kan.
Avocado’s zijn blijkbaar de diva’s van de groenteafdeling: “Ik ben precies één minuut perfect. Daarna verander ik in bruine puree. Succes hè.” - Mensen die meteen een reactie verwachten als ze je een Whatsappje stuurt. Soms ben ik gewoon… bezig. Of moe. Of bewust offline aan het doen alsof.
- Iets wat je net gekocht hebt, een week later in de aanbieding zien. Het universum fluistert in je oor: “Had je maar even moeten wachten.”
- Mensen die op de snelweg links blijven rijden. Blijkbaar denken ze dat de linkerstrook een soort VIP-lounge is waar ze onbeperkt mogen chillen.
- Fietsers zonder licht. Volledig onzichtbaar. Eén verkeerde bocht en je hebt ineens een spookverschijning naast je.
- Een paar minuten voor de wekker wakker worden. “Goedemorgen! Ik heb je slaap verkort, maar hé, technisch gezien ben je op tijd.”
- Sokken in sandalen.
Is dit een lifestyle of comfort boven de menselijke waardigheid?
Reactie plaatsen
Reacties