Zand op plekken waarvan ik het bestaan niet kende

Met een vakantie in het vooruitzicht, zie je mij vast al helemaal voor je: languit op een strandbedje, ruisende zee op de achtergrond, boekje erbij, verstand op nul. 🏖️ Nou... liever niet.

Als er ergens op een paar kilometer omtrek géén zwembad te bekennen is, zul je mij tandenknarsend tussen het zand vinden. Maar als ik ook maar één procent keuzevrijheid heb? Dan claim ik een ligbed aan het zwembad. Waarom? Omdat ik een hekel heb aan zand. En wel hierom.

Parkeren kost je een nier

Om überhaupt in de buurt van de kust te komen, moet je eerst door een logistieke hel. De trein en bus zijn gevuld met zwetende lichamen op elkaar gestapeld. Ga je met de auto? Sta je eerst uren in de file en daarna... succes met het vinden van een plekje. 🅿️

En als je na drie uur rondjes rijden eindelijk een vakje vindt, mag je aan het eind van de dag een half maandsalaris afrekenen bij de gemeente Noordwijk, Katwijk, Zandvoort of Scheveningen. Voor dat parkeergeld vlieg ik liever naar naar de zon. ☀️

De expeditie naar het water (met derdegraads verbrandingen)

Het begint al bij aankomst. Ik ben geen bak-en-braadtype, dus ik wil regelmatig een plons maken om niet spontaan te ontbranden. Wil je een beetje in de buurt van de zee liggen? Dan moet je eerst een halve marathon klunen door mul zand. Tegen de tijd dat ik mijn handdoek bereik, moet ik eerst aan de beademing. 🧑‍⚕️

Lopen door zand is sowieso een sport. Trek je schoenen of slippers aan? Dan schep je bij elke stap drie kilo zand in je schoeisel. Trek je ze uit? Gefeliciteerd, dan frituur je je voetzolen aan het hete zand. AU! 🤕

De orgaanhandel voor een strandbed

Languit op een handdoekje in het zand liggen is voor tieners. Daar ben ik te oud voor en te teer voor gebouwd 🤣. Mijn rug eist een ligbed met parasol. Maar wie zoiets wil huren aan de Nederlandse kust, moet op de zwarte markt eerst een orgaan veilen. Die prijzen gaan nergens meer over. Geef mij maar gratis bed bij het zwembad! 🏊

Het boeken-dilemma

Als  je eenmaal bent geïnstalleerd, wil je ontspannen. Een e-reader meenemen? Niet handig! Er komt zand in alle poorten en het scherm wordt dankzij je zonnebrandcrème zo vet dat je er een spiegelei op kunt bakken.

Ik neem tegenwoordig maar een tijdschrift-boek mee. Als het uit is, gooi ik het meteen bij het oud-papier.

Je eigen muzikale festival (waar je niet om vroeg)

Zit je nét lekker in je verhaal, besluit de buurman aan de ene kant zijn Bluetooth-speaker op te hitsen. Geen chille lounge, nee: beukende hardstyle op gehoorbeschadigings-niveau. 🎶

Mevrouw op rechts heeft op zich betere smaak, maar draait haar playlist op volume 'Acoustics van de Ziggo Dome'. Lezen is kansloos. Zeker wanneer de wind plotseling aantrekt tot kracht 10. Het zand knarst tussen mijn tanden en bilnaad, mijn oogballen schuren in hun kas en mijn parasol is inmiddels onderweg naar Engeland. ⛱️

Het Noordzeewater

Dan maar afkoelen in de zee? Eerst probeer je de gigantische kwal-mijnenvelden te omzeilen, om vervolgens één teen in het water te steken. Jezus, wat koud!

In het buitenland is de zee als een warm bad, maar de Noordzee voelt zelfs bij 30 graden buitentemperatuur als een ijsbad. Mij niet bellen. 🥶

De zandstrooier

Inmiddels is er naast mij een schattig gezinnetje komen zitten. De peuter bouwt heel zoet met papa en mama aan een zandkasteel. Schattig? Niet echt. Het zand dat hij gebruikt, wordt namelijk niet voor het kasteel gebruikt, maar met volle overgave door de lucht richting mij geslingerd. 

Direct op mijn gezicht, in mijn haren, mijn navel èn mijn bilnaad. Die zandkorrels vind ik over zes maanden nog steeds terug in mijn auto, mijn strandtas en op de bodem van mijn handtas. 👜

De genadeslag

Na drie uur afzien ben ik er he-le-maal klaar mee. Ik kluun weer omhoog naar de strandtent voor een tosti en een koud drankje. Ik kijk om me heen en zie dat het strand is veranderd in een illegale vuilstort: overal lege blikjes, patatbakjes, peuken, zakjes chips, kapotte strandballen en flessen zonnebrand. 🚯

Dus nee. Doe mij maar een zwembad. Kristalhelder water, zandvrije tegels en geen korrel strandzand binnen een straal van tien kilometer. Het enige zand dat ik wil zien, zit veilig opgesloten in de filterinstallatie, waar het thuishoort. Wel graag "Adults Only", want het is vakantie en ik heb mijn dagelijkse portie gegil, gespetter en bommetjes van een onbekende vierjarige inmiddels wel gehad. Ik wil alleen de bartender horen roepen, dat "Happy Hour" is begonnen. Ik vraag praktisch niets en ben totaal niet veeleisend hoor. 😉🍹