Er zijn mensen die een soort ingebouwde aanraakdrang hebben. Alsof hun handen een eigen leven leiden en voortdurend op zoek zijn naar iets nieuws om te verkennen. Jij staat rustig je leven te leiden, en ineens zit er iemand aan je. Zonder waarschuwing. Zonder toestemming. Zonder enige vorm van sociale rem.
Oma’s: de kampioenen van het knijpen, aaien en woelen
En als we het hebben over ongevraagde aanrakingen, dan is er één groep die fier bovenaan staat: de oma's! 👵🏻 Zij hebben een unieke gave: ze kunnen niet langs je lopen zonder even aan je gezicht of haar te zitten. Ze hebben diplomatieke onschendbaarheid als het gaat om persoonlijke ruimte. En ze gebruiken die macht… royaal.
👵🏻 De wangenknijper
👵🏻 De woelende oma
Dan heb je de oma’s die niet knijpen, maar woelen. Alsof ze op zoek zijn naar een verloren knoop. Mijn zus kan hierover meepraten, de andere oma was altijd groot fan van het haar van mijn zus en woelde er regelmatig doorheen met de opmerking: "Kind, wat heb je toch een heerlijk haar!" Tot grote ergenis van mijn zus... Je zorgvuldig gestylde kapsel verandert in een soort artistieke interpretatie van een 'coupe windhoos'.
👵🏻 De combi-aanraker
Dit is de gevaarlijkste soort. Deze oma combineert wangenknijpen én haarwoelen in één vloeiende beweging. Een verrassingsaanval, maar dan mèt lavendelgeur en een handtas vol pepermuntjes.
Waarom doen oma's dit. Omdat ze het lief bedoelen. Omdat ze je nog steeds zien als dat kleine meisje (of jongen) met appelwangetjes. Omdat ze denken dat aanraken een vorm van liefde is en dat is het voor hen ook. Maar laten we eerlijk zijn: liefde kan ook zonder dat je wang wordt geperst tot een ravioli. 😉
🤰🏼De zwangere-buik-tikker
Zwangere buiken hebben een magische aantrekkingskracht op mensen die vinden dat ze overal aan mogen zitten. Geen "Mag ik misschien...?" Nee hoor, meteen die hand erop. Alsof er een sticker op staat: "Druk hier voor magie". Persoonlijk vond ik dat niet prettig, maar als je er dan iets van zei, keken ze je aan alsof jij degene bent met vreemde gewoontes.
👶🏻 De baby-snuffelaar
Baby's zijn niet alleen heel schattig, maar blijkbaar ook een soort geurbeleving. Mensen buigen naar voren of duiken met hun hoofd onder de kap van de kinderwagen. Sluiten vervolgens hun ogen en halen diep adem alsof ze een glas wijn beoordelen. En jij staat erbij met een glimlach en zegt: "Als je nog één keer aan mijn baby ruikt, zet ik je bij de glasbak".
Onlangs vertelde iemand mij, dat ze het zat was, dat iemand ongevraagd aan haar baby rook. Toen die bewuste persoon dat deed en zei dat haar baby zo lekker rook reageerde ze met: "Ja, dat is de geur van mijn vagina, ze is nog niet in bad geweest"... Ik denk dat diegene het voortaan wel uit haar hoofd laat om aan een baby te snuffelen... 😉
🐶 De ongevraagde hond-aaier
Je loopt met je hond te wandelen en ineens... hand op zijn kop. Geen vraag, geen toestemming, gewoon aaien. Vervolgens gaat de stem van de betreffende persoon twee octaven omhoog: "Oooooh, wat een schatje!" En ondertussen denkt jouw hond: "Wie ben jij en waarom zit jij in mijn aura?!"
Nu kan ik beamen, dat mijn teckel een schatje is en gek is op aandacht, maar er zijn genoeg honden die dit helemaal niet prettig vinden. Mijn hond is inmiddels 6 jaar oud, maar heeft door zijn grootte en uiterlijk een hoog schattigheidsgehalte. Hoe vaak hoor ik kinderen niet roepen: "Kijk mama, een puppy!" Vervolgens beginnen ze meteen te aaien. Mijn hond vindt kinderen leuk en laat zich graag aanhalen, maar menig andere hond stelt dit niet op prijs.
Sommige mensen aaien niet alleen je hond, ze voeren hem ook nog iets. Onlangs liep ik bij onze dierenweide in onze wijk en voordat ik het door had, gaf een mevrouw zonder het te vragen mijn hond een stuk brood 😡. Mijn hond eet alleen hondenvoer (zonder toegevoegde rommel) en eet niet met ons mee, dus ook geen brood. Toen ik vervolgens vroeg of ze dat niet wilde doen, was ze nog beledigd ook... En vervolgens het brood aan de geiten begon te voeren, terwijl er voor haar neus een bord stond, dat de dieren niet gevoerd mogen worden... maar dat terzijde.
Een hond is geen attractie. Het is een individu met grenzen. Leer je kind, dat hij eerst vraagt aan de baas of hij een hond mag aaien. Hond blij, kind blij en de kleine kindervingertjes blijven in tact. 😉
🤗 De ongevraagde knuffelaar
De mensen die je nauwelijks kent en je knuffels geven... Ze roepen: "Kom eens hier!" en voor je het weet zit je vast in een omhelzing. Je armen hangen slap langs je lichaam terwijl je denkt: "Ik ken je pas 3 minuten, dus waarom zit ik in jouw oksel?"
🧴De shampoo-knijpers
Eerder schreef ik hier al iets over in mijn blog over supermarktirritaties (Blijf met je neus uit de shampoo!). In de supermarkt lopen mensen die elke fles shampoo of douchegel moeten testen. Dop eraf. Knijpen. Ruiken. Terugzetten. Bah!
🧥 De kleding-aaiers
Je draagt een leuke jas en ineens staat er iemand naast je en zegt: "Ooooh, wat een leuke stof!" Hop, hand erop, wrijven, voelen en knijpen. Alsof je een soort stoffenstaal bent bij de Kwantum.
🤷🏻♀️ Waarom doen mensen dit?
Misschien is het enthousiasme? Nieuwsgierigheid of een soort oerinstinct?
Ze bedoelen het ongetwijfeld goed, maar laten we eerlijk zijn: niet alles is bedoeld om aangeraakt, geknepen, geaaid, besnuffeld of geherpositioneerd te worden.
Vraag het even. Twee seconden moeite, wereld van verschil. Want uiteindelijk draait het allemaal om hetzelfde: een beetje respect voor elkaars ruimte, elkaars grenzen en elkaars wangen - vooral die van ons, die al genoeg te verduren hebben gehad.
Sommige mensen, buiken, baby's, honden, jassen en kapsels hebben een onzichtbaar bordje: "Kijken mag, aankomen niet!"
Hou jij van knuffelen, snuiven of snuffelen? Knijp jij wel eens in iemands jas? Laat een reactie achter 👇
Illustraties gemaakt met Copilote
Reactie plaatsen
Reacties