Sommigen hebben een persoonlijke trainer, anderen een vaste kapper. Ik? Ik heb een persoonlijke nicotine-consulent van PostNL. Althans, zo voelt het. Onlangs deelde ik op Facebook al een voorproefje van mijn avonturen met 'De Rokende Koerier', maar het verhaal kreeg een staartje waar zelfs een chatbot van in de war raakt. Pak de popcorn (zonder tabaksmaak) er maar bij!
De geur van... succes?
Laten we eerlijk zijn: wat een bezorger in zijn vrije tijd doet, moet hij zelf weten. Al wil hij een heel bos oproken, be my guest. Maar mijn bezorger van PostNL heeft de unieke gave ontwikkeld om zijn hele bus om te toveren tot een rijdende rookruimte.
Het gevolg? Alles wat hij aflevert, ruikt naar een bruin café uit de jaren '70.
- Nieuwe kleding? Moet eerst in de was, anders lijk ik net een kettingroker. 🚬
- Speciale voeding voor mijn diabetes? Ruikt naar zware Van Nelle. 🚬
Eet smakelijk, zullen we maar zeggen. Voor mij was de maat vol: tijd voor actie!
Daten met Daan de Chatbot 🤖
PostNL bellen is tegenwoordig net zo makkelijk als een pakketje versturen naar Mars. Dus belandde ik in een intens diepgaand gesprek met Daan, de chatbot. Daan is een schatje, maar als je niet braaf de voorgekauwde antwoorden kiest, raakt hij volledig in een existentiële crisis.
Uiteindelijk werd ik doorverbonden met de klantenservice (via de chat dat dan weer wel). Ik smeekte haar: "Geef de klacht door, maar houd mijn naam en adres erbuiten. Ik wil niet dat mijn pakketjes straks 'per ongeluk' in de plaatselijke struiken belanden." Ze beloofde het plechtig.
"Jij klacht over mij?"
Drie keer raden wie er een paar dagen later voor mijn deur stond? Juist. Onze rokende vriend. Hij duwde zijn telefoon onder mijn neus — privacywetgeving, anyone? — en vroeg: "Jij klacht over mij?"
Voordat ik mijn pleidooi over longinhoud en frisse kleding kon houden, was hij alweer weg. "Ik mevrouw rook sigaretje in pauze!" riep hij nog. Blijkbaar duurt zijn pauze acht uur per werkdag en vindt deze uitsluitend plaats achter het stuur met de ramen dicht.
De Grote Geur-Make-over ✨
Toen begon de echte creativiteit. Een paar dagen later zag ik hem rijden terwijl ik de hond uitliet. Hij zat weer heerlijk te paffen achter het stuur, zag mij, en schrok zich een hoedje. Hij gaf plankgas, alsof hij een Formule 1-race moest winnen van zijn eigen schuldgevoel.
De eerstvolgende keer dat hij voor de deur stond, was hij verdacht snel weg. Ik rook aan het pakketje. Geen nicotine! Maar... wat was het dan wel? Een vleugje bloemenweide? Lavendel? Een vleugje... chemische oorlogsvoering?
Conclusie na inspectie van mijn gezinspanel: De beste man had de doos ondergespoten met toiletverfrisser. 🌸🚽
Echt, wie denk je dat je voor de gek houdt? Nu rook mijn diabetesvoeding niet naar een asbak, maar naar de herentoiletten van een wegrestaurant. Vooruitgang? Ik dacht het niet.
De Finale: Het Schuimfeest 🧼
Gisteren bereikte de soap zijn absolute hoogtepunt (of dieptepunt). Hij leverde een zware doos van 20 kilo voor mijn zoon af. Hij "lanceerde" de doos nog net niet in mijn armen — mijn rug was er erg blij mee, not — en stoof er weer vandoor.
Toen ik de doos neerzette, voelde ik het. Mijn handen zaten onder een mysterieuze, plakkerige smurrie. Was er iets gaan lekken? Nee hoor...
Het pakket zat aan de onderkant vol met afwasmiddel...
Ik weet niet wat de volgende stap is. Een pakketje dat is ingepakt in geurkaarsen? Een doos die gedoopt is in de parfum van zijn schoonmoeder? Ik houd mijn hart (en mijn neus) vast voor de volgende levering...
PostNL, als jullie meelezen: ik wil gewoon een pakketje, geen kerstpakket vol schoonmaakmiddelen! 📦🧼🚫
Reactie plaatsen
Reacties