Help, mijn teckel heeft een smartphone

We weten allemaal dat teckels er heilig van overtuigd zijn dat ze niet alleen de baas in huis zijn, maar waarschijnlijk ook van de straat, de wijk en – eerlijk is eerlijk – de hele EU. Ze kijken je aan met de arrogantie van een CEO die net een bonus heeft uitgekeerd (aan zichzelf), hebben de blik van een wijsneus, de koppigheid van een ezel, de lengte van een frikandel en zijn selectief doof.

Maar heb je er wel eens bij stilgestaan wat er zou gebeuren als die korte pootjes toegang hadden tot een touchscreen? Spoiler: het universum is daar niet op voorbereid.

Ik besloot het experiment aan te gaan met mijn teckel James. De resultaten zijn angstaanjagend... Mocht je ooit het lumineuze idee krijgen om een teckel een smartphone te geven: DOE HET NIET. Of zorg in elk geval dat je oplader in de buurt ligt, want die batterij is sneller leeg dan James’ geduld als hij geen hondensnoepje krijgt. Binnen tien minuten zit je op 3% en heb je 86 onsamenhangende apps geopend, 14 half bestelde producten en waarschijnlijk ergens per ongeluk een abonnement op “Premium SnuffelTV”.

Ik werk vanuit huis, dus James is zelden alleen. Maar stel je even voor dat ik een dagje naar kantoor zou zijn… Dan kom ik thuis in een huis waar de gordijnen dicht zijn, de koelkast openstaat en er vermoedelijk een teckel op de bank ligt die net een meeting heeft afgerond met Amazon, Bol.com of de klantenservice van PostNL. Met succes. Uiteraard.

Dit is hoe mijn WhatsApp-scherm eruit zou zien:

De "Waar ben je?"-paniek (08:05 uur)

Je bent precies 3 minuten de deur uit om de papierkliko aan de weg te zetten. DRIE. MINUTEN.

• James: Ben je weg?
• James: Hallo? Ik zie je niet meer. Dit is verdacht.
• James: Heb je ons verlaten voor een ander gezin? Met meer snoepjes?
• James: Ik hoor de postbode. Ik neem het vanaf hier over.
• James: Postbode is weg. Huis veilig. Graag gedaan, ik verwacht een standbeeld.
• James: Ben je al onderweg terug? Anders ga ik alvast dramatisch liggen piepen.

Het grote vlieg-incident (10:30 uur)

• James: ZIE JE DIT?! (stuurt mij een foto van... een plint).
• James: Er zit een vlieg op de muur. Hij ademt en kijkt naar me.
• James: Ik sprong. Ik miste. Ik viel van de bank. Ik heb hard gewerkt.
• James: Dit huis is onveilig. Ik overweeg juridische stappen.
• James: Stuur snacks voor herstel en emotionele schade.

De passief-agressieve lunch (12:15 uur)

• James: Ik zie dat je een broodje kaas eet op je werk.
• Ik: Hoe dan?!
• James: Ik ruik het door de cloud heen. En mijn neus. Vooral mijn neus.
• James: Wist je dat kaas goed is voor de glans van mijn vacht?
• James: Ik heb trouwens je linker schoen opgegeten. Niet uit honger, maar puur om een statement te maken. Uit protest.
• James: #JusticeForCheese.

De identiteitscrisis (15:00 uur)

• James: Waarom zijn mijn poten zo kort?
• James: De vloer is ver weg.
• James: Ik zag net mijn eigen staart. Hij volgt me. Ik vertrouw hem niet.
• James: Is dit wie ik ben?
• James: Heb je trouwens nog kaas?