Ik sta zojuist bij de apotheek. Keurig opgevoed als ik ben, trek ik een nummertje. Terwijl ik daar sta te wachten tot ik aan de beurt ben, zet een mevrouw een sprint in waar Dafne Schippers jaloers op zou zijn en schuift haar pinpas richting de balie.
De apothekersassistente kijkt haar aan, drukt op de automaat en zegt de woorden die mijn dag tegelijkertijd maken én breken: “Ho ho mevrouw, niet zo snel. Ik ga eerst deze MENEER helpen!” …
Ik kijk direct achter me. Staat daar een stoere vent? Misschien George Clooney? Nee. Er staat helemaal niemand. Ze heeft het tegen MIJ.
Terwijl de voorkruipster nog sputtert dat zij toch echt ‘eerst’ is, blijft de assistente onverstoorbaar: “Nee hoor, die MENEER heeft een nummer en die MENEER is nu aan de beurt.”
Ik wist niet of ik moest juichen om mijn overwinning of ter plekke mijn oestrogeen-gehalte moest laten checken. Ik heb de dame van de apotheek maar even advies gegeven: “Mevrouw, maak even een afspraak bij de opticien.”
Ik zit nu thuis. Met een spiegel. Op zoek naar een snor en mijn verloren vrouwelijkheid…
Reactie plaatsen
Reacties